1.

Perspektywa Annabel:

Z błogiego snu wyrwał mnie dzwonek telefonu, Nie musiałam patrzeć na ekran żeby wiedzieC kto dzwoni. Perrie. Mimowolnie uśmiech pojawił się na mojej twarzy. 

Perrie ma 18 lat jest w tym samy wieku co Annabele. Jest jej najlepszą przyjaciółką.

- Co jest tak ważne, że budzisz mnie o 9 w weekend - powiedziałam z wyrzutem.

- Oj daj spokój An, dzisiaj są wyścigi idziesz ze mną i Zaynem. -  a zapomniałam wspomnieć Zayn jest chłopakiem Pers.

- Proszę nie daj mi spać.

- Nie kochanie będziemy po ciebie o 20. Więc radzę zacząć ci się szykować. - Ughhh... Wspominałam już że nienawidzę jeździć na te wyścigi i robie to tylko dla Pez.Ponieważ jej chłopak jest mistrzem jak ona uważa.

- Ugh, dobra ale robię to tylko dla ciebie.

- Dziękuję, dziękuję. mówiłam już jak bardzo cię kocham.

I oto Perrie się rozłączyła a ja zostałam z myślami w co mam się ubrać...

Kiedy dochodziła 18 zaczęłam się szykować, poszłam wziąć prysznic który pieścił moje ciało następnie upięłam moje włosy w koka i ubrałam sukienkę, która idealnie podkreślała mój tyłek, nogi i biust.

 

Założyłam jeszcze moje czarne szpilki i byłam gotowa.

Równo o 20 pod moim domem zaparkował samochód wyścigowy Zayna.

Przywitałam się z przyjaciółmi:
- Ana świetnie wyglądasz - Powiedziała pełna entuzjazmu Pez.
- Dziękuję ty też pięknie wyglądasz. - odpowiedziałam przyjaciółce.
Perrie była ubrana w obcisłą granatową sukienkę, która sięgała jej do połowy ud. jej włosy były lekko pofalowane,
- Słyszałam, że dzisiaj ma być jakiś nowy. - zwróciłam się do Zayna. Widziałam jak zaciskał pięści na kierownicy. Perrie najwidoczniej zauważając to powiedziała:
- Przecież i tak wie, że będziesz najlepszy, skarbie - po czym pocałowała go w policzek.
Wiedziałam że już dojeżdżamy ponieważ słychać było głośną muzykę, nigdy nie lubiłam tego typu miejsc.....

Ciąg dalszy nastąpi....